Weer naar school

Ik heb het gevoel dat we dit jaar niet al in juli bestookt werden met reclamefolders en -borden met de slogan ‘Weer naar school’ of etalages vol potloden en boekentassen. Ondertussen zijn we midden augustus en moet ik zelf stilletjes aan de juiste gemoedstoestand opwekken om me klaar te kunnen maken voor een nieuwe start op 1 september, na een afwezigheid van 10,5 maanden. Ik heb alvast één stap in de goede richting gezet: mijn pennen zijn schoon gemaakt, de ene is gevuld met blauwe inkt en de andere met rode en ze zitten netjes in hun etui, naast het bijpassende vulpotlood. Ik kan/moet/wil bijna weer naar school.

Werk

Zo zit ik in elkaar: als ik weer aan het werk moet – na een vakantie, na zwangerschapsverlof – dan sla ik tilt. Ik dacht dat het beter ging, maar afgelopen week heeft aangetoond dat het tegendeel waar is. Een rothumeur, geen geduld met de kinderen. Alleen M&M’s met pinda’s kunnen dan erger voorkomen. Maar na de festiviteiten van gisteren en het gesprek met de directeur vandaag, is de ergste plankenkoorts weer geweken. Ik kan zonder zenuwen of angstige voorgevoelens aan de zomer beginnen. De fles rosé staat koud.