Kinderopvang 2

28 augustus 2008

De zoon hield zich flink. Dus deed de moeder dat ook. Gelukkig voor beiden was het maar een korte halve eerste dag. Maar ze zijn er wel alle twee moe van.

Spiegelbeeld

27 augustus 2008

De oudeste zoon staat voor de spiegel. Hij kijkt naar zichzelf en lacht. “Wil je met me spelen, B.?” vraagt hij aan het mannetje in de spiegel. “Ja? Dan kunnen we vragen aan juf Katleen of…”

Misschien duurt de vakantie toch net iets te lang voor een kleuter. Misschien heeft hij tijdens de zomermaanden te weinig leeftijdsgenootjes gezien.

Schattig

7 augustus 2008

Vanochtend riep de oudste zoon niet om zijn papa – zoals gewoonlijk – maar om zijn broertje. Een mooi begin van een nieuwe dag.

Zomer

1 augustus 2008

Iedereen op straat. En ook de plonsbadjes.
Het geroezemoes van kletsende volwassenen. En ook het geschater van spelende kinderen.
De geur van zonnemelk. En ook van ontsmettingsmiddel, want er wordt wild gefietst en soms pijnlijk gebotst.
Genieten van een fris pintje. En ook – als het wat later wordt – van een al lauw geworden glas rosé.
Een moe gespeeld zoontje dat op je schoot komt gekropen. En zich lekker tegen je aan nestelt.

Geduld

11 juli 2008

… is een mooie deugd. Net zoals zelfbeheersing.

Beestjes

1 juli 2008

B. vindt altijd wel wat: stenen, stokken, blaadjes… Maar vooral kleine beestjes vindt hij fascinerend. Mieren, spinnen, lieveheersbeestjes, muggen, vliegen, pissebedden. Onlangs werd de vlinder aan het rijtje toegevoegd: op school leerden de kleuters over hoe een rups een cocon maakt en daarna een vlinder wordt. Ik probeer hem ook al heel lang iets bij te brengen, maar zonder resultaat: vandaag vond een kleine vlinder in onze tuin zijn laatste rustplaats.

Waterratten

23 juni 2008

De vakantie was geslaagd.

“Kom, we gaan uit het water.”
Maar B., bibberend en met blauwe lippen, wil niet: “Nog een keertje, mama?”

W. is duidelijk ook in zijn element in het water: hij maakte echte zwembewegingen met zijn armen en benen. En maar schaterlachen.

Slaap

11 juni 2008

Baby’tjes huilen: ze kunnen nog niet praten.
Baby’tjes worden ’s nachts wakker: ze hebben een kleine maaginhoud, maar moeten wel heel erg veel groeien.
Baby’tjes knoeien (vooral op de kleren van de ouders) ontzettend hard bij de eerste fruit- & groentepapjes: hun fijne motoriek is nog niet zo sterk ontwikkeld.

Maar soms hoop je – tegen beter weten in – dat jouw baby’tje dat vandaag niet doet. Want je bent zo moe.

Je lijdt aan een chronisch slaaptekort. W. sliep een tijd heel goed. Maar toen braken er weken (maanden?) aan van zware nachten: hij werd telkens wakker tussen 1 uur en 4 uur. Soms voor 10 minuutjes, soms voor 2 keer 10 minuutjes, soms voor 2 uur… En dan leek het beter te gaan: sinds enkele nachten werd hij niet meer wakker. (Je doen niet moeilijk over enkele kreuntjes: “Waar is mijn tutje?”) Tot je afgelopen nacht om 3 uur zelf gigantisch veel lawaai maakt waardoor zoonlief zijn keel openzet. Anderhalf uur lang, want: nee, je geeft hem nu geen eten…

Je bent dringend aan vakantie toe. Om te lezen en lekker lang te tafelen, om te gaan zwemmen en mooie wandelingen te maken, maar vooral om weer middagdutjes te doen.

Kinderopvang

10 juni 2008

Vanochtend hadden mijn jongste zoontje en ik een afspraak met de verantwoordelijke van het kinderdagverblijf om de hoek. Vanaf eind augustus zal W. 3 à 4 dagen per week daar doorbrengen. Vandaag gingen we de nodige papieren ondertekenen en nog eens een kijkje nemen in de keuken, de slaapruimte en de speelzone. W. lachte meteen naar de kinderverzorgster. Dus ik ook.

Ik ben benieuwd of ik hem op 28 augustus even vrolijk lachend kan afzetten.